Jonge vogels in de tuin II

We beginnen met een jonge huismus die rustig zit te wachten tot zij gevoerd wordt.
De huismus heeft gemiddeld twee tot drie legsels per jaar en soms helpen de
oudere broertjes en zusjes mee met het voeren van
de jongen
van het laatste legsel.
Na ongeveer twee weken kunnen ze zelfstandig  insecten vangen.
Maar ze worden nog enig tijd bijgevoerd door de ouders.
Zolang de rand aan het begin van de snavels nog geel, is de snavel
niet sterk genoeg om de  zaden te pellen.

Klik  op de foto voor een groter formaat



Het Koolmeesje was bezig met het vangen van kleine insecten in de
perenboom, hij heeft een heel klein spinnetje te pakken.

Aan de kleuren te zien is dit nog een jong  koolmeesje.



De jonge vogels van het kauwtje zijn enorme druktemakers en ze
zijn ook onverzadigbaar een herrie dat ze maken.

Je zal maar zulke kinderen hebben.


Soms mis je de mooiste momenten er was een koolmeesje en ik was
even naar binnen gegaan.
De rolstoel stond buiten met mijn zonnehoed boven op
de neksteun.
Heel rustig ging een koolmeesje op mijn zonnehoed zitten om de sprong
naar de plantenhanger te wagen voor het zoeken naar insecten.

Het is jammer dat je dan net je camera niet bij de hand hebt.

Ik heb al eerder de plek  laten zien  waar de afvalcontainers staan,
maar nu staat alles in bloei en hopelijk zien we volgend jaar de
afvalcontainers niet meer staan.


Als jong musje moet je toch ook af en toe je vleugels strekken en natuurlijk
zoveel mogelijk vlieg oefeningen doen.

Maar dat gaat hier erg moeilijk.

Advertenties

Jonge vogels in de tuin I

Het is erg druk in de tuin met jonge mussen en jonge meesjes, het leuke
is dat ze nog nergens bang voor zijn en alles onderzoeken.
Ik kan er uren naar blijven kijken het is zo’n leuk gezicht als je dat
jonge spul alles ziet onderzoeken.
Wanneer het warm is in de middagzon kruipen de musje onder
de grote bladeren van de kiwi voor verkoeling.
Aan het geel van hun snavel kan je zien dat dit jonge musjes zijn. 

Klik op de foto voor vergroting.

 

De kersen beginnen al aardig rijp te worden en mooi op kleur te komen 

 

Dat de kersen lekker zijn daar weet ik niets van,  echt niet dat was ik niet.

 

Een dader hebben we op heterdaad vast gelegd de musjes zijn gek op de kersen.

 

Wat te denken van dit jonge pimpelmeesje die nog veel moet leren het
Landen heeft hij/zij nog niet zo onder de knie.
Iedere keer belandt ze op de stam van de perenboom, ik kan er uren
naar blijven kijken en van genieten.

Verborgen leven en een tweede leven.

Een overzicht van onze bloemenweide, iedere dag kijk ik of er iets te zien is.
Het is wel totaal  iets anders dan een mooi strak groen gazon maar het levert iedere
d
ag weer een verrassing op zoals verschillende soorten bijen, vlinders en hele
mooie bloemen en sommige kun je zelfs gebruiken voor consumptie.

Klik op de foto voor vergroting


Zoals deze blinde bij die op de pinksterbloem zit, dan zie ik  de schoonheid
en eenvoud waar je normaal gesproken aan voorbij loopt.


De larve van dit lieveheersbeestje is bezig om een hele prestatie te leveren.
Ondanks de wind lukt het hem om bij de andere vlasbloem te komen.
Wat zijn ze mooi en teer de blauwe en rode vlasbloemen. 

 

Nooit geweten dat vliegen bellen konden blazen tot dat ik deze grauwe vleesvlieg
fotografeerde en ik  zag het pas toen ik de foto ging bewerken, wanneer
je goed kijkt zie je een groene luis boven hem.
Ik zit in mijn rolstoel en zet het statief op de laagste stand en dan kijk
ik via het uitklapbare scherm en dan zie je toch niet alles, wanneer
ik het fototoestel voor mijn oog hou zie ik het allemaal scherper
.

Ik heb het op het internet nagezocht en de meeste vliegen blazen bellen.

Het kleine muntvlindertje is ook weer terug in de tuin.
Toen ik voor het eerst een muntplantje in de tuin had zag ik
voor het eerst dit kleine vlindertje in de tuin.
Wanneer het zonlicht op een bepaalde manier op het vlindertje
schijnt lijken de gele vlekken puur goud.

 

Ik kan nooit gelijk afstand doen van spullen, zo heb ik eens een beeld voor mijn
verjaardag gekregen en eigenlijk vond ik het niet echt mooi.
Het heeft jaren op de kast gestaan en toen ik een stenen drinkbak had
gekocht en die op een zuil had geplaatst kreeg het beeld een tweede
leven ik plaatste het tegen de zuil en het komt nu veel
mooier tot zijn recht deze waterdraagster.

Ik heb een deel gefotografeerd en het is opvallend
hoe mooi steen en hout samen tot een geheel zijn versmolten.

Onze tuin wordt een groene oase

De tuin begint zo langzamerhand op een oerwoud te lijken door
het warme weer en de vele regenbuien van de afgelopen dagen
groeit alles als kool en het is wennen aan de bloemenweide.
In het begin dacht ik dat komt nooit meer goed, maar het
doet zijn werk wel ik zie steeds weer andere bijen en
insecten en daar komen de vogels weer op af.

Klik op de foto voor vergroting

Het musje is heel aandachtig aan het luisteren
wat zij allemaal hoort aan vreemde geluiden.


Dit is een hoekje van de tuin waar ik graag kijk en tot rust kom.
De monnikskap staat al haast in bloei.


We hebben een haag van liguster gepland zodat de bakken
uit het zicht verdwijnen.
Helemaal achter in de hoek houdt zich een egeltje schuil
en ’s avond wanneer je geluk hebt zie je hem door
de tuin struinen op zoek naar slakken.


Het voerhuisje wordt ook gebruikt als uitkijkpunt door de kauwtjes
die ook iedere dag komen.
Hun heldere blauwe ogen vind ik echt heel mooi.



In deze border vinden we vaak verschillende soorten insecten,
dit overzicht is om een indruk te geven van onze tuin.
Die echt niet zo groot is als mensen soms denken.
De tuin is 7 X 11 meter en daar moet de schuur nog van afgetrokken worden.
Je kan nog net twee van de drie insectenhotels zien hangen.



Natuurlijk mag een foto van het koolmeesje niet ontbreken.

Macro deel II

Nog een paar macro foto’s ik vind het zo’n leuke tak van fotografie.
Dit zijn de Calameuta filiformis bezig om te zorgen voor het
nageslacht de naam heb ik van waarneming.nl.
Calameuta filiformis is een vliesvleugelig insect uit de familie
van de halmwespen (Cephidae).
Ze passen precies op een boterbloempje.

klik op de foto voor vergroting


De zuringwants wilde graag op het blad klimmen maar zijn
partner die had duidelijk andere ideeën en wilde de
onderkant van het blad gebruiken.
De 18 + foto’s waren niet scherp over de hele lengte, je hebt
gewoon een kleiner gebied waar
je scherp kunt stellen.


De pyjama wants vind ik ook een mooi kleurrijke wants.


Dit is de bloedcicade die op de bloemen van de smeerwortel zit.


En als laatste een cicade ongeveer tussen de 5.5 tot 7 mm groot.
Hij kan niet vliegen maar springt wel.
Het beestje heeft een onuitspreekbare naam.

Issus Coleoptratus.

 

Een nieuwe wereld

Dit zijn de  eerste foto’s die ik met de macrolens van Frans heb gemaakt.
Ik moest uitproberen of ik dicht genoeg bij de onderwerpen kon 

komen, want dat is toch een heel gedoe in de rolstoel of scootmobiel.
Want als dat niet lukt heeft zo lens ook weinig zin.

Maar er is een nieuwe wereld voor mij open gegaan.
Ik heb zo genoten, ik moet nog wel veel leren,
vooral om niet uit mijn rolstoel te tuimelen. 🙂
Het kwam goed uit dat het op 12 mei Frans zijn verjaardag was
en het ook nog eens moederdag was.
 Heel slim heb ik voor Frans een nieuwe lens gekocht voor zijn verjaardag
en ik ben nu de gelukkige bezitster van
een macro lens.

Klik op de foto voor vergroting

Een  foto van het wildemanskruid  ongelooflijk hoe je die
kleine bladluisjes kunt zien.

Als je goed kijkt zie je de bladluis in deze clematis zitten.

Of  dit een Roofvlieg of een zweefvlieg is ik weet het niet.
Wel dat hij/zij een prooi te pakken heeft.


Deze zuringwants heb ik in de horsten gefotografeerd en ik

lag haast naast mijn scootmobiel.
Toen ik nog gewoon kon lopen kon ik in mijn enthousiasme rustig
achter een vlinder aanhuppelen en dan zo de sloot inlopen. 🙂
Ik heb die dag echt spieren gevoeld waarvan ik niet wist
dat ik die had.

Dit is de Rosse metselbij en er zijn al 35 pijpjes dicht
gemetseld in het insectenhotel, het is er dan ook heel druk.


Als afsluiter een foto waar ik echt heel dichtbij kon komen

van mos ik weet niet de naam van het mos maar het lijken net
lepeltjes waar het spuugbeestje bellen op aan het blazen was.

 

De Sperwer

De sperwer een regelmatig terug kerende gast in onze tuin.
De foto’s zijn tussen 2005 en 2016 gemaakt.
In het beging met een eenvoudig cameraatje.
De sperwer is echt een imposante verschijning ook al is hij niet groot.

Klik op de foto voor vergroting

 

Een van de allereerste keren dat we hem zagen, had hij een mus geslagen en
ging tot onze verbazing op het waterornament zitten.

 

Op een mooie dag toen ik in de tuin zat kwam de sperwer vlak
boven mijn hoofd zitten.
Ik vermoed dat dit een vrouwtje is die is groter dan het mannetje.
Ik durfde mij amper te bewegen en heel voorzichtig
draaide ik me om, om deze foto te maken met mijn kleine
camera die maar twee miljoen pixels had mijn telefoon heeft
tegenwoordig ruim vijf miljoen pixels.


Deze jonge sperwer  heeft ruim een half uur op de regenmeter gezeten,
Ik vermoed dat hij behoorlijk moe was vooral jonge sperwers missen
vaak hun prooi en wanneer je ziet met hoeveel kracht dat gebeurd.
Kun je je voorstellen dat het behoorlijk uitputtend moet zijn.


Dit is geluk hebben, hoe vaak kom je het tegen dat een sperwer naast
een Boeddhabeeld zijn prooi zit te plukken, dat de zon schijnt
en dat de vogeltjes boven zijn kop het hoogste lied zingen.
Het was bizar om daar getuige van te zijn.


Je kan zien dat onze tuin duidelijk tot het jachtgebied van de sperwer behoort.
Ook van de waterbak maken ze dankbaar gebruik.

Het is duidelijk dat ze de hele tuin gebruiken en het heeft geen zin
om de sperwer weg te jagen dat is bij wet verboden.
Bovendien totaal
zinloos de prooi is meestal in shock en  gewond.
Het is een natuurlijke selectie die er voor zorgt dat de sterke en
gezonde vogels blijven leven.



Dit was een kijkje wat  er regelmatig gebeurd in onze tuin.
Dit is echt een heel gek gezicht een Sperwer die zich verstopt achter de sering.
Ik zie jou niet en jij ziet mij niet