Een gast die bleef

Deze foto’s komen uit een oud en stoffige archief namelijk uit 2003.
Het was een mooie dag in juni en wij wilden net weggaan en ik controleerde altijd of de ramen en deuren dicht waren, dat was mijn taak geworden, Frans was in 1998 ziek geworden en is nooit meer aan het werk gegaan, hij heeft haast de helft van dat jaar in het ziekenhuis doorgebracht het was ziekenhuis in en uit
met zware longontstekingen.
In 1999 kregen we te horen dat Frans uitbehandeld was en dit jaar
kreeg hij ook op 5 oktober zuurstof 24 uur per dag en hij reageerde
nog maar op één antibiotica goed, eigenlijk waren we bang dat hij
het jaar 2000 niet zou halen want als die bacterie ook tegen deze
antibiotica resistent zou worden was het game over.
We hadden samen besloten om van iedere dag te profiteren wanneer
Frans zich goed voelde en we wilde ook niet in een glazenhuisje 
gaan wonen, gewoon genieten en of kleine kinderen nou een snotneus
hadden dat maakte ons niet uit ons motto was beter een korter
en plezierig leven dan in angst te leven voor ieder virusje. 

Nu komen we bij onze gast die bleef, ik wilde het slaapkamerraam
sluiten toen ik een zielig gepiep hoorde en ik zag dat buiten op de
vensterbank een leuk klein vogeltje zat.
En ik ging tegen hem praten wat hij daar deed en of hij niet binnen
wilde komen, ik weet ik ben een beetje gek als het om vogels gaat.
Hij vloog naar binnen en ging boven op mijn hoofd zitten,
ik Frans roepen en naar beneden met een vogel op mijn hoofd.
Dat was Coco zo had ik hem inmiddels genoemd.

 

Coco was totaal niet bang het was een agapornis ook wel de
love bird genoemd, we zijn die middag niet meer weggegaan.
Alleen om een kooi, zand en eten te halen bij de plaatselijke
dierenspeciaalzaak, de dierenbescherming gewaarschuwd
of er iemand soms een vogel misten
Coco werd steeds tammer en bemoeide zich echt met alles,
als Frans wilde fotograferen wie zat er bij hem…….

Als Frans iets wilde snoepen dan was Coco ook van de partij.

Het was wel zielig we hebben verschillende kinderen gehad die kwamen 
kijken of het hun vogel was en met tranen in hun ogen
zeiden dat het hem niet was.
Als ik bij de kraan was wist hij niet hoe snel hij bij mij moest
komen, want met water spelen was een feest voor hem.

Zelfs met kerst moest hij zich bemoeien hij zat als eerste in de kerstboom
en controleerde echt alles, we hebben heel veel plezier
beleeft aan deze onverwachte gast die na vier jaar is overleden.

36 gedachten over “Een gast die bleef

      1. en is Leo al aan het eten hihi
        mogge Erica
        een beetje plagen hoort er bij , gein is waar ik van houd , lachen het beste medicijn 🙂
        ja op zo’n grijze koude dag is wat in je huisje om klungelen helemaal niet zo slecht hé 🙂
        schitterende spiegelingen zaten er in de pps , altijd mooi om te zien
        ja ik hoop dat er veel oudjes op de borrel komen , dan komen de verhalen vanzelf 🙂
        geniet de dag

        Like

  1. Wat een leuk fotoverslag en coco voelt zich duidelijk thuis bij jullie
    Vervelend als zo een ziekte om de deur komt kijken en je te pakken neemt.
    Genieten doen jullie nog als het kan Top
    Groetjes

    Like

  2. ahhhhhhh wat sneu….. ik heb eigenlijk geen dee hoe oud of ze kunnen worden, maar wat we l duidelijk is is dat hij het erg naar z’n zin had bij jullie, dus dat is alleen maar goed,
    afscheid nemen is niet leuk hé, nooit leuk ook niet van zo’n klein vriendje.

    Like

  3. Een bijzonder verhaal, Erica. Coco had niet op een beter moment kunnen verschijnen, lijkt me. Het is alsof hij jullie wilde steunen bij je voornemen om zo optimistisch en vrolijk mogelijk door het leven te gaan. Je hebt prachtige foto’s van die vrolijke kleine gast gemaakt.

    Like

  4. Wat mooi verhaal kun je vertellen over deze vogel.Prachtig vogel om te zien. Deze is wel erg tam. Schattig om te zien. Voeder uit de mond is leuk om te doen. Waterkraan is daar ook dol op om te doen. Leuke serie foto’s gemaakt. Je hebt al kerst staan. Gezellig voor jullie.
    Fijne dag.

    Like

  5. Wat een geweldig verhaal en wat een ontzettend leuk vogeltje. Wat fijn dat hij bij jullie zo’n goed thuis vond en jullie er ook zoveel plezier van hebben gehad. De foto’s zijn zo lief! Je vraagt je wel af waar Coco vandaan kwam en of de eigenaar wel heeft gezocht… niet voor te stellen toch van niet? Lang geleden is een parkietje van mij ontsnapt die ik later heb teruggevonden bij mensen die hem in hun tuin (een paar straten verderop) hadden aangetroffen. Dat is ook wel het risico van een vogeltje (regelmatig) los laten vliegen in huis, wat voor mij de enige manier was om een vogeltje te houden.

    Like

    1. Wij hadden hem opgegeven en er zijn een paar keer
      mensen komen kijken.
      Het zieligste vond ik wanneer kleine kinderen kwamen en
      met tranen in hun ogen zeiden dat het niet hun vogeltje was.
      Je weet soms niet wat er gebeurd ik weet dat er mensen zijn die
      hun huisdieren dumpen wanneer ze op vakantie gaan, vogels, konijnen
      en honden, ik kan het niet begrijpen.

      Like

      1. Het is erg om te dumpen. Mensen hebben geen hart voor de dieren. Vooral konijnen worden zo gedumpt. Gebeurd helaas nog. Vooral als hun vakantie gaat. Omdat konijn moeilijk om te verzorgen. Wij hebben al zeker 28 jaar konijnen. We hebben Jimmy. Je kan het zien bij onze blog aan de zijkant. Toen was hij nog klein. Nog eventjes dan is Jimmy jarig. Ik vind zo zielig dat mensen gaan dumpen.

        Like

    1. Vanmorgen vroeg boodschappen gedaan
      op de scootmobiel en dan is het koud want
      je zit stil, daarna voor de vogels gezorgd die
      waren al het roepen toen ik wegging. 🙂

      En toen een heerlijke kop warme koffie en
      ik kwam weer helemaal bij.

      Ik ben nu aan het wachten gisteren waren
      de mannetjes specht en de vrouwtjes specht
      samen in de tuin, dan zag je kop je om de boom heen steken
      en de andere aan de andere kant, die was aan het kijken
      hoe de parkieten van de pinda’s aan het eten waren. 🙂

      Dus genieten dat wordt het zeker.
      Jij ook een fijne dag

      Liked by 1 persoon

  6. mogge Erica
    ja zo stil zitten is echt koud op een moment
    maar wat je zegt een lekkere bak koffie doet dan wonderen 🙂
    dus de vogels riepen je al hihi , nu die weten dat je hen niet vergeet 🙂
    en die spechten zijn altijd mooi om te bewonderen , al zijn ze mij vaak / altijd te snel af hihi

    ja zeker een mooi gebied hé , ik noem dit pareltjes in het landschap , kom er ook in ons landje wel tegen tijdens m’n wandelingen
    maar zo’n huisje zo jij het noemt , nee laat maar zitten , me toch wat te groot 🙂
    fijn weekend groet

    Liked by 1 persoon

  7. mogge Erica
    klopt heel Nederland staat vast bij een paar cm sneeuw hihi
    ik was wat jaren in Canada en daar hadden we gemiddeld 100 vorst vrije dagen en maanden lang sneeuw
    maar dat hoeft om mij ook niet meer hoor 🙂
    we wachten het maar af wat koning winter ons brengt
    heb je fijn gedroomd over mooie wolven 🙂
    geniet de dag

    Like

    1. Ik heb wel gedroomd en er was geen
      touw aan vast te knoppen ik had heel
      veel en lang gelopen met een ouwe trouwe viervoeter.
      Was heel verwarrend en ik was moe van het lopen.
      Raar hé dat je droomt dat je einde loopt terwijl ik
      geen stap kan verzetten.
      Wat de winter betreft is ook wel leuk want dan hebben
      we de koperwiek, kramsvogel en het puttertje.
      Ik word wel verwend. 🙂

      Nog een fijne dag, Erica

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.