De bloemenweide

Voor het tweede jaar komt onze weidebloemenveld in bloei, je ziet
nu vooral het gele koolzaad in bloei staan.
En deze dubbelband zweefvlieg liet zich de nectar goed smaken.

Klik op de foto voor vergroting



De akkerhommel is helemaal gek van het Robertskruid wat volgens
sommige een ware plaag is.
Maar ik vind het een sierlijke plant met zijn kleine bloempjes.


Deze hommel valt niet te missen wanneer je hem hoort zoemen zit hij negen
van de tien keer in de papaver.
Het is moeilijk om alle soorten hommels uit elkaar te houden.
Volgens mij is dit de aardhommel.

Het watervrouwtje

Een beetje moe en uitgeblust probeer ik een onderwerp voor mijn blog te vinden.
Ruim vijf maanden zit ik binnen niet ziek maar ook niet gezond.
Deze keer neem ik als uitgangspunt het watervrouwtje.
Jaar in jaar uit staat zij op haar plek zon of regen
het maakt haar allemaal niets meer uit.
Omgeven door munt, papaver, aardbeien het blad
van de narcis, robertskruid en de acer.

Klik op de foto voor vergroting


Het is niet meer
de keurige tuin van 25 jaar geleden,
maar het is wel een tuin met een eigen karakter geworden.
Ze kijkt uit op de goudenregen die ieder jaar zo mooi  bloeit.




Boven de watervrouw ligt in de Acer een veertje te schitteren
in de zon alsof het een kleine schat is.

En dan komt de merel kijken en wat gaat zij doen.
De aarde wegtrappen op zoek naar regenwormen.
Of uitgebreid een bad nemen, het was juist zo rustig voor
het watervrouwtje, maar met de rust is het nu gedaan.

Maar voorlopig kijkt de merel rustig rond.

Insecten en vogels in de tuin

De koolmeesjes vliegen druk heen en weer en soms heb je geluk
dat er een voor je lens wil poseren.
Ik moet zeggen dat de vogels ook steeds minder schuw zijn.
Het is echt genieten wanneer ik in een hoekje van de tuin zit en
er zitten twee of drie parkieten op een anderhalve
meter afstand die totaal niet bang zijn.
En de koolmeesjes die rakelings langs mijn hoofd vliegen.

Klik op de foto voor vergroting


Ook is een vast rustpunt in de tuin de pagode met Boeddha, dan ben ik
gelukkig en dankbaar dat we een tuin hebben.

 Maandag zijn we aan de slag gegaan met macrofotografie.
Dat vind ik een schitterende tak van de fotografie.
Maar het valt niet mee om insecten goed in beeld te krijgen.
Deze vuurwants werkt gelukkig goed mee.

Rouw

Vandaag is een dag van stilte en voor mij begint dat op 1 mei in die nacht
sterft mijn moeder op weg naar het ziekenhuis stijgt er een damp vanaf de grond op
dat geeft een heel surrealistisch beeld er is geen verkeer het is zo stil.
We komen net te laat op het ziekenhuis aan mijn moeder word van zaal gehaald
en in de gang kan ik je een kus op je voor hoofd geven.
Mijn moeder voelt warm aan, ze zou ieder moment wakker kunnen worden.
Ik voel een ongelooflijk grote brok in mijn keel, mijn vader en Frans huilen.
Ook voor Frans betekende je veel meer voor hem dan zijn eigen moeder.
Op de terug weg hangen overal de vlaggen uit, mijn vader kan niet meer
alles overzien en wij moeten alles regelen, later blijkt dat hij alzheimer heeft.
Ze zijn ook al druk bezig om de kermis op te zetten in het dorp.
Ik beleef alles in een soort roes en ik voel me verdoofd.
Op 4 mei begraven wij mijn moeder en de vlaggen hangen half stok.
Op vijf mei hangen alle vlaggen weer uit en nu is het overal feest.
Het leven gaat gewoon door terwijl het voor mij stilstaat, het pijn doet in
mijn hart en de tranen die niet wilde komen stromen nu in een
eindeloze trage stroom die niet te stoppen is.
Deze dagen beleef ik anders dan een ieder en mama ik mis je zo.

Klik op de foto voor vergroting


Ter herinnering aan mijn ouders  (olieverfschilderij op canvas 100 x 80 cm.

 

Een nieuw fotomodel

Het is maanden geleden dat ik uit huis ben geweest en dat zal nog wel even duren.
Gelukkig hebben we een tuin waarin we nog volop kunnen genieten,
ook al gaat niet altijd alles naar wens.
Een paar weken geleden zat ik buiten toen deze schoonheid wel
twintig minuten voor mij poseerde.
Het is een pimpelmeesje zit waarschijnlijk net op nest,
wanneer ze langer op het nest zitten krijgen ze een kale onderbuik.
Het pimpelmeesje had wel zin in drinken en een bad.

Klik op de foto voor vergroting.

Je kunt heel goed de rand op de buik zien en natuurlijk moest ze
ook eventjes in de spiegel kijken hoe ze er nu uitzag. 

Nu nog een foto van de andere kant en al die tijd had ze geen oog voor mij.


De huismusjes maakte het wel heel erg bond, het leek net een Romeinse bad orgie.

De vrouwtjes specht

Weer of geen weer de vogels laten zich wel horen en ik ben heel blij dat
ik haast iedere dag de specht zie het is voor of anders achter in de tuin.
Je kunt goed zien dat dit het vrouwtje is ze mist namelijk
de rode vlek in haar nek.


Heel rustig klimt deze dame omhoog om vervolgens in het voerhuisje te stappen
en op de ene vet-ring te zitten en de andere vet-ring op te eten.

Nu hoop ik haar nog een keer te fotograferen wanneer ze op het gras loopt.

Het heeft even geduurd

Het heeft even geduurd voor dat ik weer de energie had om een blog te plaatsen.
Maar we zijn er weer ik heb niet zoveel foto’s kunnen maken.
Deze halsbandparkieten zijn een vrouwtje en mannetje, volgens mij hebben ze een behoorlijk verschil van mening dat komt in de beste families voor.

Klik op de foto voor vergroting

 

Doordat we alle twee achter elkaar een longontsteking hebben gehad zijn we ook niet weggeweest maar we hebben ons wel vermaakt.
Frans had mooie achtergronden gemaakt en daar hebben we eens andere dingen op gefotografeerd, ik had nog glazen gewichten en dat gaf een leuk effect.

 

We zijn ook bezig geweest met druppelfotografie zonder dure druppelaars gewoon met een plasticzakje een gaatje erin geprikt.
En we hadden ook geen lazertrigger, we moesten gewoon op de gok doen.
Het is de bedoeling dat je dan zo’n mooi kroontje fotografeert als de druppel in het water valt, ik heb halve kroontjes en een hoop missers.
Maar ik heb wel iets wat niemand anders heeft geen kroontje maar wel een visje.