Lente in de Horsten

Dit blog gaat veranderen, behalve tuinfoto’s plaats ik ook foto’s die
ergens anders gemaakt zijn.
Mijn blogger accounts zijn vervallen het koste me te veel energie,
ik hou het nu op één blog.
Voor het eerst sinds vijf maanden ben ik met de scootmobiel erop uit geweest.

Het leek wel lente wat heb ik genoten en de foto’s wil ik graag laten zien.
De eerste vlinder die ik dit jaar heb gefotografeerd is de Gehakkelde Aurelia.
We gaan beginnen met de prunus die schitterend in bloei is.

Klik op de foto voor vergroting 


Gehakkelde Aurelia

De Tjiftjaf was vrolijk aan het zingen

Tjiftjaf

Tjiftjaf

Deze steenhommel of aardhommel zat zich te goed te doen aan de nectar,
het lijkt net een pluche beest.

Advertenties

De merel

De vermoeidheid is nog steeds niet over er komt
niets uit mijn handen alles lijkt een strijd.
Mijn voeten doen pijn en ik kan haast niet lopen iedere dag
neem ik me voor om wat te doen.
Het valt tegen wanneer je wilt tekenen, schilderen, fotograferen en je
website doen en aan het eind van iedere dag sta je met lege handen.
Vandaag is de dokter weer geweest volgende week komt er onderzoek naar
mijn voeten ik weet het ook allemaal niet meer.
Ik heb nu maar een foto uit het archief genomen van de merel
die eindelijk ons nieuwe bad heeft geaccepteerd

Verlaat bericht

 Weken van januari in vogelvlucht

Dit blog staat al een paar weken klaar om geplaatst te worden.
Frans en ik zijn al een paar weken ziek hebben de griep met een
longontsteking, we hebben een dubbele kuur penicilline gekregen en ook
ook een stoot kuur met prednison, we hebben het behoorlijk benauwd.
Vandaag komt de dokter weer luisteren of onze longen schoon zijn.
Zodra ik weer meer energie heb  kom ik weer buurten.

We beginnen bij het eerste onderwerp de regen.
Het lijkt er op dat de cyclus zicht herhaalt want vandaag regent het ook.

klik op de foto voor vergroting

Het kauwtje dacht bekijk het maar als een verzopen kat wil ik niet op de foto.

De heggenmus wist niet goed of hij nu wel of niet een bad zou nemen.


De bloedmaan heb ik gevolgd en ik wilde mooie foto’s maken mijn fototoestel had ik al boven klaar liggen.
Toen bedacht ik me dat een statief ook wel handig zou zijn, alleen ik was niet zo handig ik had mijn camera te achterste voren op het statief gezet.
Met als gevolg dat ik de camera niet omhoog kon doen, dan maar zonder statief en mijn armen gebruikend als statief de lens tegen de raamstijl misschien
zou ik dan toch die ene foto krijgen.
Ik kan haast niet staan en ik heb ook niet veel kracht in mijn armen.
Een totaal mislukte foto, maar misschien als ik zeg dat ik een ufo
heb gefotografeerd geloven jullie me. 🙂

Klik op de foto voor vergroting

De bloedmaan die een loopje met mij nam.

DSC_1560_Bloedmaan


De sneeuw was mooi maar het duurde wel kort met twee dagen was het hier weg.
De halsbandparkiet vind ik altijd een tropische verrassing in de sneeuw 

dsc_1632_halsbandparkiet

De vink was het enige vogeltje wat wel voor mij wilde poseren.

 

Vink veilig geland

 


Door de storm gisteren was er geen vogel in de tuin te bekennen.
Het was een saaie bedoening maar ik heb toch nog een paar foto’s kunnen maken.

Klik op de foto voor vergroting

Behalve deze dappere vink die zich staande wist te houden.




Klik op de foto voor vergroting

Het pimpelmeesje zat tenminste nog een beetje in de luwte.



 

De merel is terug in de tuin

 

Het jaar is goed begonnen de merel die al vanaf deze zomer verdwenen was uit onze tuin, is sinds een paar dagen terug.
Er heerste in het najaar een ziekte onder de merels die best veel slachtoffers heeft gemaakt.
Wat ben ik blij dat ik in het voorjaar weer wakker wordt gemaakt door het zingen van de merel, ik vind het heerlijk om naar te luisteren.

Klik op de foto voor vergroting

Het is een mooie mannetjes merel en nu is het wachten op een vrouwtje.



Voor de Turksetortels waren de laatste dagen van het jaar best vermoeiend, iedere keer het schrikken en opvliegen van de luide knallen is best vermoeiend.

Deze Turksetortel is zijn wel verdiende middagdutje aan het doen.



Deze mannetjes vink is heel donker van kleur er zijn veel variaties in de kleur.



De halsbandparkieten waren er natuurlijk ook en van dit mannetje had ik een portretfoto willen maken.
Tot mij opviel dat hij een nagel miste aan zijn poot, het moet al een oudere verwonding zijn want je ziet er verders niets bijzonders aan.
De halsbandparkieten kunnen goed overleven in ons klimaat, alleen bij strenge winters vallen er slachtoffers en dan kan het gebeuren dat door bevriezing ze een poot verliezen.

Hoe hij zijn teennagel is kwijt geraakt weet ik niet, misschien is hij zo geboren.



Het was natuurlijk ook tijd om de laatste nieuwtjes te vertellen.

 

Een klein drama in de tuin.

 

In de tuin speelde zich een klein drama af, een van de halsbandparkieten raakte verstrikt in het touwtje van de zonnepitten het voer waar ze gek op zijn.
Gelukkig is Frans niet bang om gebeten te worden, ik pakte een handdoek en Frans lag de handdoek in zijn hand en pakte de parkiet en legde deze op zijn rug en deed een gedeelte van de handdoek over zijn kop.
In het donker zijn ze rustiger, maar het lukte de parkiet toch om de handdoek van zijn kop te krijgen.
Een keer probeerde hij te bijten, maar alleen door te praten werd hij kalmer, het leek net of hij voelde dat het touwtje losser kwam en dat wij hem ervan bevrijde.
Op zo’n moment kan ik geen foto’s maken, alleen maar praten tot de vogel vrij is.

Klik op de foto voor vergroting

Ik heb wel een andere foto van een mannetjes halsbandparkiet.



Volgens mij is het ruim een week geleden dat er een rond pluizenbolletje in de tuin is, het lijkt net een jonge vogel maar dat kan deze tijd van het jaar niet.
Het vogeltje reageert trager dan de andere vogels, maar drinkt en eet wel en kan ook vliegen dus dat is allemaal in orde.
Maar ik ben bang dat ’t ziek is en iedere dag kijk ik of ik mijn pluizenbolletje zie, vandaag niet, het kan komen door het vele vuurwerk wat de hele dag al volop wordt afgestoken en misschien heb ik hem gewoon gemist.

Hier is het pluizenbolletje de groenling aan het eten, het lijkt meer op bunkeren.



Wat doet mijn pluizenbolletje wanneer hij helemaal vol gegeten is slapen en waarom zou je moeite doen als je zo ook kan slapen.



Na al deze overvloed is het ook mooi om te zien wat een sobere schoonheid nog in de tuin aanwezig is.

De afgestorven bladeren van de hortensia lijken wel op de kleedjes die mijn moeder vroeger haakten.



Zoals de rijpe zaaddozen van de distels, die heb ik special gepland zodat het puttertje de zaden kan eten.

Je kan de zaden van de distel goed zien op deze foto.